തിരുവനന്തപുരം: ശ്രീകാര്യത്തിനടുത്ത് പാങ്ങപ്പാറയിൽ പതിനേഴുകാരനായ അഭിരാം കൊല്ലപ്പെട്ട സംഭവം കേരളീയ സമൂഹത്തിൽ ഗൗരവമേറിയ ചർച്ചകൾക്ക് വഴിതുറക്കുകയാണ്. വ്യക്തിവൈരാഗ്യവും പ്രതികാരചിന്തയും കൊലപാതക ആസൂത്രണത്തിലേക്ക് വളർന്നുവെന്ന പൊലീസിന്റെ കണ്ടെത്തലുകൾ കേവലം ഒരു ക്രിമിനൽ സംഭവത്തിനപ്പുറം നിരവധി സാമൂഹിക ചോദ്യങ്ങളാണ് ഉയർത്തുന്നത്.
നവംബർ ഒന്നിന് കാണാതായ അഭിരാമിന്റെ മൃതദേഹം നവംബർ രണ്ടിനാണ് പാങ്ങപ്പാറയിലെ വിജനമായ സ്ഥലത്ത് ചാക്കിൽ പൊതിഞ്ഞ നിലയിൽ കണ്ടെത്തിയത്. സംഭവവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഒരു പതിനേഴുകാരനെയും പതിനെട്ടുകാരിയെയും ഉമർ മുഫ്താർ എന്ന യുവാവിനെയും പൊലീസ് അറസ്റ്റ് ചെയ്തിരുന്നു.
പൊലീസ് അന്വേഷണത്തിൽ പുറത്തുവന്ന വിവരങ്ങൾ പ്രകാരം, മുൻപ് പ്രണയബന്ധത്തിലായിരുന്ന പെൺകുട്ടി മറ്റൊരു യുവാവുമായി അടുപ്പത്തിലായതിലുള്ള വൈരാഗ്യമാണ് കൊലപാതക ആസൂത്രണത്തിന് പിന്നിലെന്നാണ് കണ്ടെത്തൽ. യഥാർത്ഥത്തിൽ മറ്റൊരു യുവാവിനെ ലക്ഷ്യമിട്ടായിരുന്നു പദ്ധതി തയ്യാറാക്കിയതെന്നും അതിനായി അഭിരാമിനെ ഉപയോഗപ്പെടുത്താൻ ശ്രമിച്ചെന്നുമാണ് പൊലീസ് പറയുന്നത്.
സോഷ്യൽ മീഡിയയിലൂടെ വ്യാജമായ വിശ്വാസം സൃഷ്ടിച്ച് അഭിരാമിനെ ആളൊഴിഞ്ഞ സ്ഥലത്തേക്ക് വിളിച്ചുവരുത്തിയെന്നാണ് അന്വേഷണത്തിലെ കണ്ടെത്തൽ. പിന്നീട് സുഹൃത്തിനെ അവിടേക്ക് എത്തിക്കാനുള്ള ശ്രമം പരാജയപ്പെട്ടതോടെ അഭിരാമിനെ കൊലപ്പെടുത്തിയെന്നാണ് പൊലീസ് വ്യക്തമാക്കുന്നത്. കൊലപാതകത്തിനുശേഷം മൃതദേഹം ഉപേക്ഷിക്കാനും ശ്രമമുണ്ടായതായി റിപ്പോർട്ടുകളുണ്ട്.
ഒരു ബന്ധത്തിലെ തർക്കം മറ്റൊരു മനുഷ്യന്റെ ജീവൻ അപഹരിക്കാനുള്ള കാരണമായി മാറുന്നതെങ്ങനെയാണ്?
ഈ കേസിലെ ഏറ്റവും ഗൗരവമേറിയ സാമൂഹിക ചോദ്യം അതാണ്.
പ്രണയം എന്നത് ഉടമസ്ഥാവകാശമല്ലെന്നും നിരാകരണം പ്രതികാരത്തിനുള്ള കാരണമല്ലെന്നും തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയാത്ത മനോഭാവം കൗമാരത്തിൽ തന്നെ രൂപപ്പെടുന്നത് വലിയ ആശങ്കയാണ്. സ്വന്തം താൽപര്യങ്ങൾക്കും വ്യക്തിപരമായ നേട്ടങ്ങൾക്കും വേണ്ടി മറ്റൊരാളുടെ ജീവിതവും സ്വാതന്ത്ര്യവും ഇല്ലാതാക്കാൻ മടിയില്ലാത്ത ക്രിമിനൽ ചിന്തകൾ വളരുന്നുണ്ടെങ്കിൽ അതിനെ വ്യക്തികളുടെ മാത്രം പ്രശ്നമായി കാണാനാകില്ല.
ഇന്ന് കുട്ടികൾ വളരുന്നത് സാങ്കേതികവിദ്യയും സോഷ്യൽ മീഡിയയും നിറഞ്ഞ ലോകത്താണ്. ആശയവിനിമയത്തിനും അറിവിനും വലിയ സാധ്യതകൾ തുറക്കുന്ന അതേ ഡിജിറ്റൽ ഇടങ്ങൾ തെറ്റായ ആവശ്യങ്ങൾക്കും വഞ്ചനയ്ക്കും കുറ്റകൃത്യങ്ങളുടെ ആസൂത്രണത്തിനും ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്ന സാഹചര്യവും നിലനിൽക്കുന്നു.
എന്നാൽ പ്രശ്നം സാങ്കേതികവിദ്യയിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നില്ല. നിരാകരണങ്ങളെ അംഗീകരിക്കാനുള്ള മാനസിക പക്വത, പരാജയങ്ങളെ നേരിടാനുള്ള കരുത്ത്, മറ്റൊരാളുടെ വ്യക്തിസ്വാതന്ത്ര്യത്തെ മാനിക്കാനുള്ള ബോധം, ദേഷ്യത്തെയും പ്രതികാരചിന്തകളെയും നിയന്ത്രിക്കാനുള്ള ശേഷി എന്നിവ കുട്ടികളുടെ വളർച്ചയിൽ എത്രത്തോളം ഉറപ്പാക്കപ്പെടുന്നുണ്ട് എന്നതും പരിശോധിക്കേണ്ടതുണ്ട്.
കുട്ടികൾക്ക് മികച്ച വിദ്യാഭ്യാസവും ജീവിതസൗകര്യങ്ങളും ഒരുക്കുന്നതോടൊപ്പം അവരിൽ മാനുഷിക മൂല്യങ്ങളും സഹാനുഭൂതിയും വളർത്തേണ്ട ഉത്തരവാദിത്തം കുടുംബങ്ങൾക്കും വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങൾക്കും സമൂഹത്തിനുമുണ്ട്. അക്രമസ്വഭാവവും അപകടകരമായ പ്രതികാരചിന്തകളും പ്രകടമാകുമ്പോൾ അവയെ നിസ്സാരമായി കാണാതെ സമയബന്ധിതമായി ഇടപെടുകയും ആവശ്യമായ മാനസിക പിന്തുണ ഉറപ്പാക്കുകയും വേണം.
കൗമാരക്കാരിൽ കുറ്റകൃത്യ മനോഭാവം വളരുന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള ചർച്ചകൾ കുറ്റവാളികളെ ന്യായീകരിക്കാനല്ല. മറിച്ച് ഇത്തരം കുറ്റകൃത്യങ്ങൾ ആവർത്തിക്കാതിരിക്കാനുള്ള സാമൂഹിക ഇടപെടലുകൾക്ക് വഴിയൊരുക്കാനാണ്.സ്വന്തം നേട്ടത്തിനും താൽപര്യങ്ങൾക്കും വേണ്ടി മറ്റൊരാളുടെ ജീവൻ പോലും അപഹരിക്കാൻ മടിയില്ലാത്ത ഒരു തലമുറയാണോ നാം വളർത്തിയെടുക്കുന്നത്?ഈ ചോദ്യം ഓരോ കുടുംബവും വിദ്യാലയവും സാമൂഹിക സംവിധാനവും ഗൗരവമായി ഏറ്റെടുക്കേണ്ട സമയമാണിത്.
അഭിരാമിന്റെ മരണം ഒരു കുടുംബത്തിന്റെ മാത്രം നഷ്ടമല്ല. കുട്ടികളുടെ സുരക്ഷിതമായ വളർച്ചയെക്കുറിച്ചും നമ്മുടെ സാമൂഹിക മൂല്യങ്ങളെക്കുറിച്ചും പുനർവിചിന്തനം നടത്തേണ്ട ഒരു മുന്നറിയിപ്പുകൂടിയാണ്.അഭിരാമിന് നീതി ലഭിക്കണം. ഇനിയൊരു കുഞ്ഞിനും ഇത്തരമൊരു ദുരന്തം സംഭവിക്കാതിരിക്കാനുള്ള ജാഗ്രതയും സമൂഹത്തിൽ ഉണ്ടാകണം.
RETINA MEDIA | CRIME REPORT
