ബാല്യവും കൗമാരവും കുറ്റകൃത്യങ്ങളുടെ വഴിയിലേക്ക്…കുട്ടികൾ പോലും കേട്ടാൽ ഞെട്ടുന്ന ക്രൂരതകളിലേക്ക് പുതുതലമുറയെ നയിക്കുന്നത് എന്താണ്?

ഒരുകാലത്ത് ബാല്യം എന്നത് നിഷ്കളങ്കതയുടെ പര്യായമായിരുന്നു. കൗമാരം എന്നത് സ്വപ്നങ്ങൾ കണ്ടുതുടങ്ങുന്ന പ്രായവും. കളിച്ചും ചിരിച്ചും കൂട്ടുകൂടിയും ചെറിയ പിണക്കങ്ങളിലും ഇണക്കങ്ങളിലും ജീവിതം കണ്ടെത്തിയിരുന്ന ഒരു തലമുറയുടെ ഓർമ്മകൾ ഇന്നും നമ്മുടെ മനസ്സിലുണ്ട്. എന്നാൽ ഇന്ന് കാലം മാറിയിരിക്കുന്നു. ആ മാറ്റത്തിനൊപ്പം കുട്ടികളുടെ ചിന്തകളിലും പെരുമാറ്റങ്ങളിലും ജീവിതസമീപനങ്ങളിലും വലിയ വ്യത്യാസങ്ങൾ സംഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
ഇന്ന് പത്രത്താളുകളിലും വാർത്താചാനലുകളിലും സോഷ്യൽ മീഡിയയിലും നമ്മൾ വായിക്കുകയും കേൾക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ചില കുറ്റകൃത്യങ്ങൾ അത്രമേൽ ഭയപ്പെടുത്തുന്നതാണ്. അതിൽ ഏറ്റവും ഞെട്ടിക്കുന്ന കാര്യം കുറ്റകൃത്യങ്ങളിൽ ഏർപ്പെടുന്നവരിൽ പലരും ബാല്യവും കൗമാരവും പിന്നിട്ടിട്ടില്ലാത്ത കുട്ടികളാണ് എന്നതാണ്.

കൊലപാതകം, ലൈംഗികാതിക്രമം, ലഹരിവസ്തുക്കളുടെ ഉപയോഗവും വിതരണവും, മോഷണം, അക്രമം, സൈബർ കുറ്റകൃത്യങ്ങൾ തുടങ്ങി മുതിർന്ന കുറ്റവാളികളിൽ പോലും ഭയമുളവാക്കുന്ന തരത്തിലുള്ള സംഭവങ്ങളിലേക്ക് കുട്ടികൾ എത്തിച്ചേരുന്നത് സമൂഹം ഗൗരവമായി ചർച്ച ചെയ്യേണ്ട വിഷയമാണ്.
എന്താണ് നമ്മുടെ കുട്ടികൾക്ക് സംഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്?

കുട്ടികൾ കുറ്റവാളികളായി ജനിക്കുന്നില്ല. അവരുടെ ചുറ്റുപാടുകളും അനുഭവങ്ങളും വളർച്ചയുടെ സാഹചര്യങ്ങളും പലപ്പോഴും അവരുടെ വ്യക്തിത്വത്തെ രൂപപ്പെടുത്തുന്നതിൽ നിർണായക പങ്കുവഹിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഓരോ കുറ്റകൃത്യത്തിന്റെയും പിന്നിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന സാഹചര്യങ്ങളെ തിരിച്ചറിയേണ്ടതുണ്ട്.
കുടുംബം നൽകേണ്ട സ്നേഹവും സുരക്ഷിതത്വവും എവിടെയാണ് നഷ്ടപ്പെടുന്നത്?
ഒരു കുട്ടിയുടെ ആദ്യത്തെ വിദ്യാലയം കുടുംബമാണ്. മാതാപിതാക്കളുടെ പെരുമാറ്റവും വീട്ടിലെ അന്തരീക്ഷവും പരസ്പരബന്ധങ്ങളുമാണ് കുട്ടികളുടെ ആദ്യത്തെ സാമൂഹിക പാഠങ്ങൾ.

എന്നാൽ ഇന്ന് പല കുടുംബങ്ങളിലും മാതാപിതാക്കൾക്ക് കുട്ടികളോടൊപ്പം ചെലവഴിക്കാൻ ആവശ്യമായ സമയം ലഭിക്കുന്നില്ല. ജീവിതസാഹചര്യങ്ങൾ, സാമ്പത്തിക സമ്മർദങ്ങൾ, ജോലിത്തിരക്കുകൾ, കുടുംബപ്രശ്നങ്ങൾ എന്നിവയ്ക്കിടയിൽ കുട്ടികളുടെ മാനസികാവസ്ഥ പലപ്പോഴും ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടാതെ പോകുന്നു.കുട്ടിക്ക് വിലകൂടിയ മൊബൈൽ ഫോൺ വാങ്ങിക്കൊടുക്കുന്നതും മികച്ച വിദ്യാഭ്യാസം നൽകുന്നതും മാത്രം നല്ല രക്ഷാകർതൃത്വമാകുന്നില്ല. അവൻ എന്താണ് ചിന്തിക്കുന്നത്, ചില കുട്ടികൾ വീടിനുള്ളിൽ ഒറ്റപ്പെട്ടവരാകുന്നു. അവരുടെ വിഷമങ്ങൾ കേൾക്കാൻ ആരുമില്ലാത്ത അവസ്ഥയുണ്ടാകുന്നു. സ്നേഹവും അംഗീകാരവും തേടി അവർ പുറത്തുള്ള ലോകത്തേക്ക് കൂടുതൽ അടുക്കുന്നു. അവിടെ ലഭിക്കുന്ന തെറ്റായ സ്വാധീനങ്ങൾ ചിലപ്പോൾ അവരുടെ ജീവിതത്തിന്റെ ദിശ തന്നെ മാറ്റുന്നു.

ഡിജിറ്റൽ ലോകം തുറന്നിടുന്ന അപകടങ്ങൾ
ഇന്നത്തെ കുട്ടികൾ വളരുന്നത് വിരൽത്തുമ്പിൽ ലോകം ലഭിക്കുന്ന കാലത്താണ്. ഇന്റർനെറ്റും സോഷ്യൽ മീഡിയയും അറിവിന്റെയും സാധ്യതകളുടെയും വലിയ ലോകമാണ് തുറന്നുതരുന്നത്. എന്നാൽ അതിനൊപ്പം അപകടകരമായ ഉള്ളടക്കങ്ങളും അക്രമത്തെ മഹത്വവൽക്കരിക്കുന്ന ദൃശ്യങ്ങളും ലൈംഗിക ചൂഷണങ്ങളും സൈബർ കെണികളും കുട്ടികളിലേക്ക് എത്തുന്നു.എന്താണ് അനുഭവിക്കുന്നത്, ആരോടാണ് സൗഹൃദം പുലർത്തുന്നത്, എന്താണ് അവനെ അസ്വസ്ഥനാക്കുന്നത് എന്നൊക്കെ അറിയാനുള്ള മാനസിക അടുപ്പവും ആവശ്യമാണ്.

ചില കുട്ടികൾ വീടിനുള്ളിൽ ഒറ്റപ്പെട്ടവരാകുന്നു. അവരുടെ വിഷമങ്ങൾ കേൾക്കാൻ ആരുമില്ലാത്ത അവസ്ഥയുണ്ടാകുന്നു. സ്നേഹവും അംഗീകാരവും തേടി അവർ പുറത്തുള്ള ലോകത്തേക്ക് കൂടുതൽ അടുക്കുന്നു. അവിടെ ലഭിക്കുന്ന തെറ്റായ സ്വാധീനങ്ങൾ ചിലപ്പോൾ അവരുടെ ജീവിതത്തിന്റെ ദിശ തന്നെ മാറ്റുന്നു.

ഡിജിറ്റൽ ലോകം തുറന്നിടുന്ന അപകടങ്ങൾ

ഇന്നത്തെ കുട്ടികൾ വളരുന്നത് വിരൽത്തുമ്പിൽ ലോകം ലഭിക്കുന്ന കാലത്താണ്. ഇന്റർനെറ്റും സോഷ്യൽ മീഡിയയും അറിവിന്റെയും സാധ്യതകളുടെയും വലിയ ലോകമാണ് തുറന്നുതരുന്നത്. എന്നാൽ അതിനൊപ്പം അപകടകരമായ ഉള്ളടക്കങ്ങളും അക്രമത്തെ മഹത്വവൽക്കരിക്കുന്ന ദൃശ്യങ്ങളും ലൈംഗിക ചൂഷണങ്ങളും സൈബർ കെണികളും കുട്ടികളിലേക്ക് എത്തുന്നു.

സിനിമകളിലും ഗെയിമുകളിലും സോഷ്യൽ മീഡിയയിലും കാണുന്ന അക്രമരംഗങ്ങളെ ചില കുട്ടികൾ യാഥാർത്ഥ്യജീവിതവുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തിത്തുടങ്ങുന്നു. മറ്റുള്ളവരെ ഭയപ്പെടുത്തുന്നതും അപമാനിക്കുന്നതും അധികാരം പ്രകടിപ്പിക്കുന്നതും ഒരു ഹീറോയിസമായി കാണുന്ന മനോഭാവം രൂപപ്പെടാനുള്ള സാധ്യതയുമുണ്ട്.
എന്നാൽ എല്ലാ അക്രമസ്വഭാവമുള്ള ദൃശ്യങ്ങളും കുട്ടികളെ കുറ്റവാളികളാക്കുന്നില്ല. കുടുംബാന്തരീക്ഷം, വ്യക്തിത്വം, മാനസികാവസ്ഥ, കൂട്ടുകെട്ടുകൾ, സാമൂഹിക സാഹചര്യങ്ങൾ എന്നിവയുമായി ചേർന്നാണ് ഇത്തരം സ്വാധീനങ്ങൾ പ്രവർത്തിക്കുന്നത്.
ഡിജിറ്റൽ ലോകത്ത് കുട്ടികൾ ആരോടാണ് സംസാരിക്കുന്നത് എന്നതിനേക്കാൾ പ്രധാനമാണ് അവർ അവിടെ എന്തെല്ലാം അനുഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു എന്നത്.

കൂട്ടുകെട്ടുകൾ… അംഗീകാരത്തിനുവേണ്ടിയുള്ള തെറ്റായ യാത്രകൾ

കൗമാരപ്രായം സ്വയം തിരിച്ചറിയാനും സ്വന്തം വ്യക്തിത്വം സ്ഥാപിക്കാനും ആഗ്രഹിക്കുന്ന കാലഘട്ടമാണ്. ഈ പ്രായത്തിൽ കൂട്ടുകാരുടെ അംഗീകാരത്തിന് വലിയ പ്രാധാന്യമുണ്ട്.
ചില സാഹചര്യങ്ങളിൽ കൂട്ടത്തിൽ അംഗീകരിക്കപ്പെടാൻ വേണ്ടി കുട്ടികൾ തെറ്റായ തീരുമാനങ്ങൾ എടുക്കുന്നു. ലഹരിയുടെ ഉപയോഗം, അക്രമപ്രവർത്തനങ്ങൾ, അപകടകരമായ വെല്ലുവിളികൾ, കുറ്റകൃത്യങ്ങളിൽ പങ്കാളിത്തം എന്നിവയിലേക്ക് അവർ എത്തിച്ചേരാം.
തെറ്റ് തിരിച്ചറിയാനുള്ള പ്രായപൂർത്തിയായ ചിന്താശേഷി പൂർണമായി വികസിച്ചിട്ടില്ലാത്തതിനാൽ ചില തീരുമാനങ്ങളുടെ പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ അവർക്ക് മനസ്സിലാകാതെ പോകുന്നു.എന്നാൽ ഇതിന്റെ പേരിൽ ഓരോ കുട്ടിയെയും കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നതും ശരിയല്ല. കുട്ടികളുടെ കൂട്ടുകെട്ടുകളും സാമൂഹിക ഇടപെടലുകളും തിരിച്ചറിയുന്നതിനൊപ്പം അവരുടെ തീരുമാനങ്ങൾക്കു പിന്നിലെ കാരണങ്ങളും അന്വേഷിക്കണം.

ലഹരി… കുറ്റകൃത്യങ്ങളിലേക്കുള്ള മറ്റൊരു വാതിൽ

കൗമാരക്കാർക്കിടയിൽ ലഹരിവസ്തുക്കളുടെ ലഭ്യതയും ഉപയോഗവും സമൂഹം ഗൗരവത്തോടെ കാണേണ്ട വിഷയമാണ്. കൗതുകം, കൂട്ടുകാരുടെ സമ്മർദം, മാനസിക സംഘർഷങ്ങൾ, തെറ്റായ സ്വാധീനങ്ങൾ തുടങ്ങിയവ ചില കുട്ടികളെ ലഹരിയിലേക്ക് നയിക്കുന്നു.ലഹരി ഉപയോഗം മാത്രം ഒരാളെ കുറ്റവാളിയാക്കുന്നില്ല. എന്നാൽ ലഹരിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചൂഷണങ്ങളും കടബാധ്യതകളും കുറ്റവാളി സംഘങ്ങളുടെ ഇടപെടലുകളും അക്രമസാഹചര്യങ്ങളും കുട്ടികളുടെ ജീവിതത്തെ അപകടത്തിലാക്കാം.കുട്ടികൾ ലഹരിയുടെ ഉപഭോക്താക്കളായി മാത്രമല്ല, ചില സാഹചര്യങ്ങളിൽ ലഹരി വിതരണ സംഘങ്ങളുടെ ഇരകളായും ഉപകരണങ്ങളായും മാറുന്നു എന്നതും അന്വേഷിക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്.

വിദ്യാഭ്യാസം നൽകുന്നത് അറിവ് മാത്രമാണോ?

വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങൾ കുട്ടികൾക്ക് പാഠപുസ്തകത്തിലെ അറിവുകൾ നൽകുന്നതിനൊപ്പം ജീവിതത്തെ നേരിടാനുള്ള മൂല്യങ്ങളും പഠിപ്പിക്കേണ്ട ഇടങ്ങളാണ്.
മാർക്ക്, പരീക്ഷ, മത്സരം, വിജയം എന്നിവയ്ക്കപ്പുറം സഹജീവികളോടുള്ള കരുതൽ, മറ്റുള്ളവരുടെ വ്യക്തിത്വത്തെ ബഹുമാനിക്കൽ, സ്വന്തം വികാരങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കൽ, തെറ്റും ശരിയും തിരിച്ചറിയൽ തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾക്കും പ്രാധാന്യം നൽകേണ്ടതുണ്ട്.
ഒരു കുട്ടിയുടെ സ്വഭാവത്തിൽ പെട്ടെന്ന് ഉണ്ടാകുന്ന മാറ്റങ്ങൾ, അമിതമായ ദേഷ്യം, ഒറ്റപ്പെടൽ, അക്രമസ്വഭാവം, അസാധാരണമായ രഹസ്യസ്വഭാവം എന്നിവയെല്ലാം അവഗണിക്കരുത്.

ശിക്ഷിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് കേൾക്കാനും കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നതിന് മുമ്പ് മനസ്സിലാക്കാനും കഴിയുന്ന അധ്യാപകരും രക്ഷിതാക്കളും കുട്ടികൾക്ക് ആവശ്യമാണ്.
നിയമവും നീതിയും… കുട്ടികളുടെ കാര്യത്തിൽ സമൂഹത്തിന്റെ ഉത്തരവാദിത്വം
കുറ്റകൃത്യങ്ങളിൽ ഏർപ്പെടുന്ന പ്രായപൂർത്തിയാകാത്ത കുട്ടികളുടെ കാര്യത്തിൽ നിയമത്തിന് വ്യക്തമായ നിലപാടുകളുണ്ട്. ഇന്ത്യയിൽ ജുവനൈൽ ജസ്റ്റിസ് നിയമം കുട്ടികളുടെ സംരക്ഷണത്തിനും പുനരധിവാസത്തിനും പ്രാധാന്യം നൽകുന്നു.
എന്നാൽ കുട്ടികൾ ചെയ്ത കുറ്റകൃത്യങ്ങളെ ഗൗരവത്തോടെ കാണരുത് എന്നല്ല അതിന്റെ അർത്ഥം. കുറ്റകൃത്യത്തിന്റെ ഗൗരവം തിരിച്ചറിയുകയും ഇരകൾക്ക് നീതി ഉറപ്പാക്കുകയും അതോടൊപ്പം കുറ്റകൃത്യത്തിലേക്ക് കുട്ടിയെ നയിച്ച സാഹചര്യങ്ങൾ കണ്ടെത്തുകയും വേണം.

ഒരു കുട്ടിയെ ശിക്ഷിക്കുന്നതുകൊണ്ട് മാത്രം പ്രശ്നം അവസാനിക്കുന്നില്ല. ആ കുട്ടി വീണ്ടും കുറ്റകൃത്യത്തിലേക്ക് പോകാതിരിക്കാനുള്ള സാമൂഹികവും മാനസികവുമായ ഇടപെടലുകൾ കൂടി ഉണ്ടാകണം.അതുപോലെ കുറ്റകൃത്യത്തിന് ഇരയായ കുട്ടിയുടെ ജീവിതവും സുരക്ഷയും നീതിയും ഒരിക്കലും ചർച്ചകളിൽ പിന്നിലാകരുത്.
നമുക്ക് എവിടെയാണ് പിഴച്ചത്?
ഇന്ന് കുട്ടികളുടെ കുറ്റകൃത്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് ചർച്ച ചെയ്യുമ്പോൾ ഒരു ചോദ്യം കൂടി നമ്മൾ സ്വയം ചോദിക്കേണ്ടതുണ്ട്.നമ്മുടെ കുട്ടികൾക്ക് പണം നൽകാൻ നമുക്ക് സമയമുണ്ട്. മൊബൈൽ ഫോൺ വാങ്ങിക്കൊടുക്കാൻ നമുക്ക് സമയമുണ്ട്. അവരുടെ വിജയങ്ങൾ ആഘോഷിക്കാൻ നമുക്ക് സമയമുണ്ട്.

പക്ഷേ അവരുടെ പരാജയങ്ങൾ കേൾക്കാനും വിഷമങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കാനും തെറ്റുകൾ തിരുത്തിക്കൊടുക്കാനും എത്ര സമയം നമ്മൾ മാറ്റിവയ്ക്കുന്നുണ്ട്?
കുട്ടികൾക്ക് സ്വാതന്ത്ര്യം നൽകണം. എന്നാൽ ആ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനൊപ്പം ഉത്തരവാദിത്വവും പഠിപ്പിക്കണം. സ്നേഹം നൽകണം. അതോടൊപ്പം അതിരുകളും മൂല്യങ്ങളും ബോധ്യപ്പെടുത്തണം.
ഒരു കുട്ടി കുറ്റകൃത്യത്തിലേക്ക് എത്തുമ്പോൾ അവിടെ പ്രതിക്കൂട്ടിൽ നിൽക്കുന്നത് ആ കുട്ടി മാത്രമാണോ? അതോ ആ കുട്ടിയെ വളർത്തിയ കുടുംബവും അവൻ ജീവിച്ച സാമൂഹിക സാഹചര്യങ്ങളും നമ്മൾ സൃഷ്ടിച്ച വ്യവസ്ഥിതിയും കൂടിയാണോ?

ഈ ചോദ്യത്തിന് ഒരൊറ്റ ഉത്തരമില്ല. ഓരോ സംഭവത്തിനും അതിന്റേതായ കാരണങ്ങളുണ്ട്. എന്നാൽ ഇത്തരം സംഭവങ്ങൾ ആവർത്തിക്കുമ്പോൾ സമൂഹം എന്ന നിലയിൽ നമുക്ക് ഒഴിഞ്ഞുമാറാനാവില്ല.ബാല്യം നഷ്ടപ്പെട്ട കുട്ടികൾ കുറ്റകൃത്യങ്ങളുടെ ലോകത്തേക്ക് കടക്കുമ്പോൾ നഷ്ടപ്പെടുന്നത് അവരുടെ മാത്രം ഭാവിയല്ല. ഒരു സമൂഹത്തിന്റെ സുരക്ഷിതത്വവും പ്രതീക്ഷയുമാണ്.

കുട്ടികളെ കുറ്റവാളികളാകുന്നതിൽ നിന്ന് തടയാൻ നിയമം മാത്രം മതിയാകില്ല. കുടുംബത്തിന്റെ കരുതലും വിദ്യാലയത്തിന്റെ ഇടപെടലും സമൂഹത്തിന്റെ ജാഗ്രതയും മാനസികാരോഗ്യ പിന്തുണയും ഒരുപോലെ ആവശ്യമാണ്.കാരണം, കുറ്റകൃത്യം ചെയ്ത ഒരു കുട്ടിയെ മാത്രം കണ്ടെത്തുന്നതല്ല നമ്മുടെ ഉത്തരവാദിത്വം. ആ കുട്ടി കുറ്റകൃത്യത്തിലേക്ക് എത്തിച്ചേർന്ന വഴികൾ കണ്ടെത്തി, ഇനിയൊരു കുട്ടിയും ആ വഴിയിലേക്ക് പോകാതിരിക്കാനുള്ള സാഹചര്യം സൃഷ്ടിക്കുക എന്നതാണ് യഥാർത്ഥ സാമൂഹിക ഉത്തരവാദിത്വം.