നീതി ആവശ്യപ്പെട്ട് തെരുവിലിറങ്ങിയ യുവത്വം- ജനാധിപത്യത്തിന്റെ ശബ്ദത്തെ അടിച്ചമർത്താൻ ശ്രമിക്കുന്നതാര്?

ഡൽഹിയിലെ തെരുവുകൾ ഇന്ന് ഒരു ചോദ്യം ആവർത്തിച്ച് ചോദിക്കുകയാണ്. ഈ രാജ്യത്ത് ഭരണഘടന ഉറപ്പുനൽകുന്ന സമാധാനപരമായ പ്രതിഷേധം പോലും ഇനി കുറ്റകൃത്യമാണോ?

നീറ്റ് പരീക്ഷയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വിവാദങ്ങളും വിദ്യാഭ്യാസ മേഖലയിലെ വിവിധ ആവശ്യങ്ങളും ഉന്നയിച്ചുകൊണ്ട് രാജ്യതലസ്ഥാനത്ത് നടക്കുന്ന പ്രതിഷേധങ്ങൾ കഴിഞ്ഞ ദിവസങ്ങളിലായി രാജ്യത്തിന്റെ ശ്രദ്ധ പിടിച്ചുപറ്റുകയാണ്. പ്രതിഷേധക്കാർക്ക് നേരെ പോലീസ് അതിക്രമം നടന്നുവെന്ന ഗുരുതര ആരോപണങ്ങൾ വ്യാപകമായി ഉയരുന്നുണ്ട്. ഈ ആരോപണങ്ങൾ അതീവ ഗൗരവമുള്ളവയാണ്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ സുതാര്യവും നിഷ്പക്ഷവുമായ അന്വേഷണം നടത്തേണ്ടത് ഭരണകൂടത്തിന്റെ ഉത്തരവാദിത്തമാണ്.സോഷ്യൽ മീഡിയയിലൂടെയും പ്രതിഷേധത്തിൽ പങ്കെടുത്തവരുടെയും മൊഴികളിലൂടെയും പുറത്തുവരുന്ന ചില വിവരങ്ങൾ ഏത് മനുഷ്യമനസ്സിനെയും അസ്വസ്ഥമാക്കുന്നതാണ്. പ്രതിഷേധത്തിൽ പങ്കെടുത്തവരോട് “നീ ഏത് ജാതിയാണ്?” എന്ന് ചോദിച്ച ശേഷമാണ് മർദിച്ചതെന്നാണ് ചിലരുടെ ആരോപണം. മറ്റുചിലർ “ഹിന്ദുവാണോ മുസ്ലിമാണോ?” എന്ന ചോദ്യം നേരിട്ട ശേഷമാണ് അപമാനവും ആക്രമണവും ഉണ്ടായതെന്ന് പരാതിപ്പെടുന്നു. ഈ ആരോപണങ്ങൾ ശരിയാണെങ്കിൽ അത് ഒരു വ്യക്തിക്കെതിരായ അതിക്രമം മാത്രമല്ല.ഇന്ത്യൻ ഭരണഘടന ഉറപ്പുനൽകുന്ന സമത്വത്തിനും മനുഷ്യാഭിമാനത്തിനുമെതിരായ ഗുരുതര വെല്ലുവിളിയാണ്.

ഒരു വിദ്യാർത്ഥി സമരത്തിൽ പങ്കെടുക്കുന്നതിന് മുമ്പ് അവന്റെ ജാതി അറിയേണ്ടതുണ്ടോ? അവന്റെ മതം മനസ്സിലാക്കിയ ശേഷമാണോ അവന്റെ മനുഷ്യാവകാശം തീരുമാനിക്കപ്പെടേണ്ടത്? ഇത്തരത്തിലുള്ള ചോദ്യങ്ങൾ ഇന്ന് രാജ്യത്തിന്റെ മനസ്സാക്ഷിയെ വേട്ടയാടുകയാണ്. ജാതിയും മതവും ചോദിച്ചശേഷം മനുഷ്യനെ വിലയിരുത്തുന്ന സാഹചര്യം ഒരു ജനാധിപത്യ സമൂഹത്തിന് ഒരിക്കലും അഭിമാനിക്കാവുന്നതല്ല.

പ്രതിഷേധവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് പ്രചരിക്കുന്ന ചില ദൃശ്യങ്ങളിൽ, നെയിംബോർഡില്ലാത്ത യൂണിഫോം ധരിച്ച ഉദ്യോഗസ്ഥരെ കാണാൻ കഴിയുന്നതായി പ്രതിഷേധക്കാർ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു. നെയിംബോർഡ് എവിടെയെന്ന് ചോദ്യം ഉയർന്നപ്പോൾ, “ചൂട് കൂടുതലായതുകൊണ്ട് ഊരിവെച്ചതാണ്” എന്ന തരത്തിൽ ഒരു മുതിർന്ന പോലീസ് ഉദ്യോഗസ്ഥൻ പരിഹാസഭാവത്തിൽ പ്രതികരിച്ചതായും ആരോപണമുണ്ട്. നിയമം നടപ്പാക്കുന്ന ഉദ്യോഗസ്ഥരുടെ തിരിച്ചറിയൽ വ്യക്തമായിരിക്കേണ്ടത് ജനാധിപത്യ സംവിധാനത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന തത്വമാണ്. അത്തരം ഒരു ചോദ്യത്തോട് ഗൗരവത്തോടെ പ്രതികരിക്കേണ്ടിടത്ത് പരിഹാസം കലർന്ന മറുപടി ലഭിച്ചുവെന്ന ആരോപണം പൊതുസമൂഹത്തിൽ വലിയ ആശങ്കയ്ക്കാണ് വഴിവെക്കുന്നത്.

ഈ സാഹചര്യത്തിൽ പലരുടെയും മനസ്സിൽ ഉയരുന്ന മറ്റൊരു ചോദ്യമുണ്ട്. നിയമം സംരക്ഷിക്കേണ്ടവർ നിയമത്തിന്റെ അന്തസ്സും പൗരന്റെ അവകാശങ്ങളും സംരക്ഷിക്കുന്നുണ്ടോ? അതോ ജനാധിപത്യത്തിന്റെ ശബ്ദത്തെ നിശ്ശബ്ദമാക്കാനുള്ള ഉപകരണമായി അധികാരം ഉപയോഗിക്കപ്പെടുകയാണോ? ജനങ്ങളുടെ സുരക്ഷ ഉറപ്പാക്കാൻ നിയോഗിക്കപ്പെട്ട സംവിധാനങ്ങളിലുള്ള വിശ്വാസം തകരാതിരിക്കാൻ ഉയരുന്ന ഓരോ പരാതിയും സുതാര്യമായി അന്വേഷിക്കപ്പെടേണ്ടത് അത്യന്താപേക്ഷിതമാണ്.

പാർലമെന്റ് മാർച്ചിനിടെ കസ്റ്റഡിയിലെടുത്ത പ്രതിഷേധക്കാർക്ക് നേരെ പോലീസ് അതിക്രൂരമായി പെരുമാറിയെന്ന പരാതികളും ഉയരുന്നുണ്ട്. പാർലമെന്റ് സ്ട്രീറ്റ് പൊലീസ് സ്റ്റേഷനിൽ എത്തിച്ച ചില വിദ്യാർത്ഥിനികൾ ഉൾപ്പെടെയുള്ള പ്രതിഷേധക്കാർ, യൂണിഫോമിലല്ലാത്ത ഉദ്യോഗസ്ഥർ ജാതി ചോദിച്ച ശേഷമാണ് അപമാനിക്കുകയും ആക്രമിക്കുകയും ചെയ്തതെന്ന് ആരോപിക്കുന്നു. ചിലർ “ഹിന്ദുവാണോ മുസ്ലിമാണോ?” എന്ന ചോദ്യവും നേരിട്ടതായി പരാതിപ്പെടുന്നു. പരിക്കേറ്റ് രക്തസ്രാവമുണ്ടായിരുന്നവരെ മണിക്കൂറുകളോളം ബസുകളിൽ കസ്റ്റഡിയിൽ പാർപ്പിച്ചുവെന്നും ഉടൻ ചികിത്സ ലഭ്യമാക്കിയില്ലെന്നും പരാതികളുണ്ട്. ഈ ആരോപണങ്ങൾ ശരിയാണെങ്കിൽ അത് നിയമലംഘനം മാത്രമല്ല; മനുഷ്യാവകാശങ്ങളുടെ ഗുരുതരമായ ലംഘനവുമാണ്.

ഒരു ജനാധിപത്യ രാജ്യത്ത് ഭരണകൂടത്തിന്റെ തീരുമാനങ്ങളെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നത് രാജ്യദ്രോഹമല്ല. സമാധാനപരമായി പ്രതിഷേധിക്കാനുള്ള അവകാശം ഓരോ പൗരനും ഭരണഘടന നൽകുന്ന അടിസ്ഥാന അവകാശമാണ്. ആ അവകാശം വിനിയോഗിക്കുന്നവരെ ഭീഷണിപ്പെടുത്തുകയോ അടിച്ചമർത്തുകയോ ചെയ്യുന്നത് ജനാധിപത്യത്തിന്റെ ആത്മാവിനെ തന്നെ മുറിവേൽപ്പിക്കുന്നതാണ്. ഭരണകൂടത്തിനെതിരെ ശബ്ദമുയർത്തുന്നത് ഒരു കുറ്റകൃത്യമല്ല.മറിച്ച് ജനാധിപത്യത്തിന്റെ ജീവനാണ്. പ്രതിഷേധങ്ങളെ ലാത്തികൊണ്ട് അടിച്ചമർത്താം.എന്നാൽ അതിന്റെ പിന്നിലെ ചോദ്യങ്ങളെ ഒരിക്കലും ഇല്ലാതാക്കാൻ കഴിയില്ല.

എന്നാൽ ഈ അനീഷിചിതത്വ സാഹചര്യത്തിനിടയിലും മനുഷ്യത്വം പൂർണമായും മരവിച്ചിട്ടില്ലെന്ന് തെളിയിക്കുന്ന കാഴ്ചകളുണ്ട്.കസ്റ്റഡിയിലായ പ്രതിഷേധക്കാർക്ക് ജാമ്യവും നിയമസഹായവും ഉറപ്പാക്കാൻ നിരവധി അഭിഭാഷകർ സ്വമേധയാ രംഗത്തിറങ്ങിയിരിക്കുകയാണ്. ആക്രമണത്തിൽ പരിക്കേറ്റവർക്കും അവകാശങ്ങൾ നിഷേധിക്കപ്പെട്ടുവെന്ന് ആരോപിക്കുന്നവർക്കും നിയമത്തിന്റെ സംരക്ഷണം ഉറപ്പാക്കാൻ അവർ നടത്തുന്ന ഇടപെടൽ ജനാധിപത്യത്തിൽ നീതിന്യായ വ്യവസ്ഥയിലുള്ള വിശ്വാസം ഇപ്പോഴും നിലനിൽക്കുന്നുവെന്ന പ്രതീക്ഷയാണ് നൽകുന്നത്.

അതുപോലെ, ആക്രമണത്തിൽ പരിക്കേറ്റ വിദ്യാർത്ഥികളെയും പ്രതിഷേധക്കാരെയും ചികിത്സിക്കാൻ നിരവധി ഡോക്ടർമാരും മെഡിക്കൽ സംഘങ്ങളും മുന്നോട്ട് വന്നിട്ടുണ്ട്. പരിക്കേറ്റവരെ ചികിത്സിക്കാൻ ആശുപത്രികളിലും സമരകേന്ദ്രങ്ങൾക്ക് സമീപവും സന്നദ്ധ സേവനം നൽകുന്ന ആരോഗ്യപ്രവർത്തകർ, മനുഷ്യത്വം ഇന്നും ജീവനോടെയുണ്ടെന്ന് തെളിയിക്കുകയാണ്. അധികാരത്തിന്റെ കഠിനതയ്ക്കിടയിലും കരുണയ്ക്ക് ഇപ്പോഴും സ്ഥാനം ഉണ്ടെന്നതിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ തെളിവാണ് ഈ കാഴ്ചകൾ.
പ്രതിഷേധ കേന്ദ്രങ്ങളിലേക്ക് രാജ്യത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ നിന്ന് ഭക്ഷണവും കുടിവെള്ളവും അവശ്യസാധനങ്ങളും ഒഴുകിയെത്തുകയാണ്. സൊമാറ്റോ, സ്വിഗ്ഗി തുടങ്ങിയ പ്ലാറ്റ്ഫോമുകൾ വഴിയുള്ള ഓർഡറുകളിലൂടെയും സന്നദ്ധ പ്രവർത്തകരിലൂടെയും പ്രതിഷേധക്കാർക്ക് ഭക്ഷണം എത്തിക്കുന്നതായി വിവരങ്ങൾ പുറത്തുവരുന്നുണ്ട്. ഭരണകൂടത്തിന്റെ നടപടികളെക്കുറിച്ച് വിമർശനങ്ങൾ ഉയരുന്ന ഈ സാഹചര്യത്തിലും സാധാരണ മനുഷ്യരുടെ മനുഷ്യത്വം ഇന്നും അണഞ്ഞിട്ടില്ലെന്ന് തെളിയിക്കുന്ന ദൃശ്യങ്ങളാണിവ. അധികാരത്തേക്കാൾ വലുതാണ് മനുഷ്യസ്നേഹമെന്ന സന്ദേശം ഈ പ്രവർത്തനങ്ങൾ സമൂഹത്തിന് നൽകുന്നു.

രാജ്യത്തിനകത്തും വിദേശത്തുമുള്ള നിരവധി ഇന്ത്യൻ വംശജരും മനുഷ്യാവകാശ പ്രവർത്തകരും ഈ പ്രതിഷേധങ്ങൾക്ക് പിന്തുണ അറിയിക്കുന്നതായി വിവരങ്ങൾ പുറത്തുവരുന്നു. നിയമസഹായം, ചികിത്സാ സഹായം, മറ്റ് മാനുഷിക ആവശ്യങ്ങൾ എന്നിവയ്ക്കായി വിദേശത്തുനിന്നും സാമ്പത്തിക പിന്തുണ ലഭിക്കുന്നതായും റിപ്പോർട്ടുകളുണ്ട്. നീതി നിഷേധിക്കപ്പെടുന്നുവെന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നവർക്കൊപ്പം ലോകത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള മനുഷ്യർ ഐക്യദാർഢ്യം പ്രഖ്യാപിക്കുന്നതിന്റെ സൂചനയായാണ് ഈ പിന്തുണയെ കാണുന്നത്.

ഈ സമരം നീറ്റിനെക്കുറിച്ചുള്ളതുമാത്രമല്ല. ഭരണഘടന നൽകിയ അവകാശങ്ങൾ, അഭിപ്രായസ്വാതന്ത്ര്യം, സമത്വം, മനുഷ്യാഭിമാനം എന്നിവ സംരക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ടതുണ്ടെന്ന ഓർമ്മപ്പെടുത്തലുമാണ്. വിദ്യാർത്ഥികളുടെ ശബ്ദത്തെ കേൾക്കുന്നതാണ് ജനാധിപത്യം. ആ ശബ്ദത്തെ അടിച്ചമർത്തുന്നതല്ല.

ഇന്ന് രാജ്യം ചോദിക്കുന്നത് ഒരു രാഷ്ട്രീയ ചോദ്യമല്ല! ഒരു മനുഷ്യത്വത്തിന്റെ ചോദ്യമാണ്.

സമരം ചെയ്യുന്ന പൗരന്മാർ ശത്രുക്കളാണോ? അല്ലെങ്കിൽ ഭരണഘടന നൽകിയ അവകാശങ്ങൾ വിനിയോഗിക്കുന്ന ജനാധിപത്യത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ കാവൽക്കാരാണോ?ആ ചോദ്യത്തിനുള്ള ഉത്തരം ചരിത്രം രേഖപ്പെടുത്തും. എന്നാൽ ഇന്ന് ഒരു കാര്യത്തിൽ വിട്ടുവീഴ്ച ഉണ്ടാകരുത്. ഉയർന്നുവരുന്ന എല്ലാ പരാതികളും നിഷ്പക്ഷമായി അന്വേഷിക്കപ്പെടണം. മനുഷ്യാവകാശങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കപ്പെടണം. നിയമത്തിന് മുന്നിൽ എല്ലാവരും തുല്യരാണെന്ന ഭരണഘടനയുടെ വാഗ്ദാനം പ്രായോഗികമായി നടപ്പിലാകണം.

കാരണം, ജനാധിപത്യത്തിൽ പ്രതിഷേധിക്കുന്ന ഒരു പൗരന്റെ ശബ്ദം അടിച്ചമർത്താൻ കഴിയാം. പക്ഷേ നീതി ആവശ്യപ്പെടുന്ന ആ ശബ്ദത്തെ ചരിത്രത്തിൽ നിന്ന് ഒരിക്കലും മായ്ച്ചുകളയാൻ കഴിയില്ല.