ആമി ബെല്ല ജെയ്സ്
റെറ്റിന മീഡിയ എക്സ്ക്ലൂസീവ് | എഡിറ്റോറിയൽ
Journalist | Criminologist | Writer | Social Justice Speaker
കേരളത്തിൽ സമീപകാലത്ത് നടന്ന പല ക്രൂരക്കൊലപാതകങ്ങളും സമൂഹത്തെ ഞെട്ടിച്ചവയാണ്. ആ കുറ്റകൃത്യങ്ങൾ ചെയ്തവർ നിയമത്തിന്റെ മുന്നിൽ ഹാജരാകുകയും ശിക്ഷ അനുഭവിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. എന്നാൽ, ചില പ്രതികൾ വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം ജയിലിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങുമ്പോൾ സമൂഹത്തിൽ ഉയരുന്ന ഒരു ചർച്ചയുണ്ട്. അവർ ആരോഗ്യവാന്മാരായി, വൃത്തിയായി, ചിലപ്പോൾ മുമ്പത്തേക്കാൾ കൂടുതൽ ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ പുറത്തുവരുന്നതിന്റെ ചിത്രങ്ങളാണ് പലപ്പോഴും വൈറലാകുന്നത്.അടുത്തിടെ കൂടത്തായി കേസിലെ പ്രതി ജോളിയുടെ ജയിലിൽ നിന്നുള്ള ചിത്രങ്ങൾ സമൂഹമാധ്യമങ്ങളിൽ വലിയ ചർച്ചയായി. “ജയിലിൽ പോയാൽ ഇത്രയും മേക്കോവർ കിട്ടുമോ?”, “ഇതാണോ ശിക്ഷ?” എന്നിങ്ങനെയുള്ള ചോദ്യങ്ങളാണ് ഉയർന്നത്. ഇതുപോലുള്ള പ്രതികരണങ്ങൾ മുൻപ് മറ്റ് കേസുകളിലും കണ്ടിട്ടുണ്ട്.
എന്നാൽ ഇവിടെ ചർച്ച ചെയ്യേണ്ടത് ഒരു വ്യക്തിയുടെ രൂപമല്ല. സമൂഹത്തിലേക്ക് എത്തുന്ന സന്ദേശമാണ്. ഒരു കുറ്റകൃത്യത്തിന് ലഭിക്കുന്ന ശിക്ഷ സമൂഹത്തിൽ നീതിബോധം വളർത്തുന്നതാകണം. കുറ്റകൃത്യങ്ങൾക്ക് ഗുരുതരമായ നിയമപരമായും സാമൂഹികമായും വ്യക്തിപരമായും പ്രത്യാഘാതങ്ങളുണ്ടെന്ന് പൊതുസമൂഹത്തിന്ബോ ധ്യപ്പെടണം.അതേസമയം, ഒരു ജനാധിപത്യ സമൂഹത്തിൽ ജയിൽ പ്രതികാരത്തിന്റെ ഇടമല്ല. അത് നിയമം അനുശാസിക്കുന്ന ശിക്ഷ നടപ്പാക്കുന്നതിനോടൊപ്പം, സാധ്യമെങ്കിൽ വ്യക്തിയെ പുനരധിവസിപ്പിക്കാനും സമൂഹത്തിലേക്ക് തിരിച്ചെത്തിക്കാനുമുള്ള സംവിധാനമാണ്. തടവുകാരന് ആരോഗ്യപരിരക്ഷയും അടിസ്ഥാന മനുഷ്യാവകാശങ്ങളും ലഭിക്കുന്നത് തെറ്റല്ല.അത് ഭരണഘടനയും നിയമവും ഉറപ്പുനൽകുന്ന കാര്യങ്ങളാണ്.
എന്നാൽ അതോടൊപ്പം മറ്റൊരു ചോദ്യം ഉയരുന്നു. ഇരകളുടെയും അവരുടെ കുടുംബങ്ങളുടെയും നീതിബോധം, അവരുടെ മാനസിക വേദന, സമൂഹത്തിന്റെ വിശ്വാസം എന്നിവയ്ക്ക് വേണ്ടത്ര പ്രാധാന്യം ലഭിക്കുന്നുണ്ടോ? ഒരു പ്രതിയുടെ രൂപമാറ്റം വാർത്തയാകുമ്പോൾ, ഇരകളുടെ നഷ്ടവും വേദനയും പിന്നിലേക്ക് പോകുന്ന സാഹചര്യം ഉണ്ടാകരുത്.സമൂഹത്തിന് ആവശ്യം കുറ്റവാളിയുടെ മേക്കോവറല്ല.നീതിയുടെ വ്യക്തതയാണ്. ശിക്ഷയുടെ ലക്ഷ്യം പ്രതികാരമല്ലെങ്കിലും, അത് സമൂഹത്തിൽ കുറ്റകൃത്യങ്ങളെ നിരുത്സാഹപ്പെടുത്തുന്ന വ്യക്തമായ സന്ദേശം നൽകണം. അതോടൊപ്പം മനുഷ്യാവകാശങ്ങളും നിയമവാഴ്ചയും ഒരുപോലെ സംരക്ഷിക്കപ്പെടണം.
അവസാനം, നമ്മൾ ചോദിക്കേണ്ട ചോദ്യം ഇതാണ് . ജയിലിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങുന്ന ഒരാളുടെ മുഖമാണോ നമ്മെ കൂടുതൽ ചിന്തിപ്പിക്കേണ്ടത്, അതോ ആ കുറ്റകൃത്യത്തിന്റെ ഇരകൾക്ക് നീതി ലഭിച്ചോയെന്നതാണോ? ഒരു പരിഷ്കൃത സമൂഹത്തിന്റെ ഉത്തരവും രണ്ടാമത്തേതുതന്നെയായിരിക്കണം.ഇത്തരം ദൃശ്യങ്ങൾ സമൂഹത്തിലേക്ക് എത്തുന്ന രീതി ഗൗരവമായി വിലയിരുത്തപ്പെടേണ്ടതാണ്. ക്രൂരമായ കുറ്റകൃത്യങ്ങളിൽ പ്രതികളായവർ ശിക്ഷാനുഭവം കഴിഞ്ഞ് പുറത്തിറങ്ങുമ്പോൾ അവരുടെ രൂപമാറ്റമോ സൗകര്യങ്ങളോ മാത്രമാണ് സമൂഹത്തിന്റെ ശ്രദ്ധയാകർഷിക്കുന്നതെങ്കിൽ, അത് കുറ്റകൃത്യങ്ങളുടെ ഗൗരവം മങ്ങിച്ചുകളയുന്ന സാഹചര്യം സൃഷ്ടിച്ചേക്കാം. പ്രത്യേകിച്ച് യുവതലമുറയിൽ, “കുറ്റം ചെയ്താലും അതിന്റെ പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ അത്ര ഗുരുതരമല്ല” എന്ന തെറ്റായ ധാരണ രൂപപ്പെടാനുള്ള സാധ്യത തള്ളിക്കളയാനാവില്ല. അത്തരം ധാരണകൾ ദീർഘകാലാടിസ്ഥാനത്തിൽ നിയമഭയവും സാമൂഹിക ഉത്തരവാദിത്തബോധവും ദുർബലപ്പെടുത്താൻ ഇടയാക്കുമെന്ന ആശങ്കയും ഉയരുന്നു.
അതുകൊണ്ട്, ജയിലുകൾ മനുഷ്യാവകാശങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കുന്ന പുനരധിവാസ കേന്ദ്രങ്ങളായിരിക്കണം എന്നതിൽ തർക്കമില്ല. എന്നാൽ അതോടൊപ്പം, ശിക്ഷയുടെ ഗൗരവവും നീതിയുടെ സന്ദേശവും പൊതുസമൂഹത്തിന് വ്യക്തമായി അനുഭവപ്പെടുന്ന തരത്തിലുള്ള സംവിധാനങ്ങളും ആശയവിനിമയ രീതികളും ഉണ്ടായിരിക്കണം. കുറ്റവാളികളെ മഹത്വവൽക്കരിക്കുകയോ അവരുടെ ജീവിതശൈലിയെ കൗതുകവൽക്കരിക്കുകയോ ചെയ്യുന്ന സമീപനങ്ങൾ ഒഴിവാക്കി, ഇരകളുടെ നീതിക്കും സമൂഹത്തിന്റെ സുരക്ഷയ്ക്കും പ്രാധാന്യം നൽകുന്ന സമീപനമാണ് പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കേണ്ടത്. അങ്ങനെ മാത്രമേ നിയമവാഴ്ചയിലുള്ള വിശ്വാസം ശക്തിപ്പെടുകയും കുറ്റകൃത്യങ്ങളെ നിരുത്സാഹപ്പെടുത്തുന്ന സാമൂഹിക അന്തരീക്ഷം രൂപപ്പെടുകയും ചെയ്യൂ.
ഇന്ന് സമൂഹത്തിൽ വ്യാപകമായി കേൾക്കുന്ന ഒരു അഭിപ്രായമുണ്ട്: ജയിലുകളിലെ ഭക്ഷണക്രമം വിഭവസമൃദ്ധമാണെന്നും ഓരോ ദിവസത്തിനും പ്രത്യേക മെനു നിശ്ചയിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നും. ഇത്തരത്തിലുള്ള വിവരങ്ങൾ പൊതുചർച്ചകളിൽ ഇടംപിടിക്കുമ്പോൾ, “ജയിൽ ശിക്ഷയല്ല, സൗകര്യങ്ങളുടെ ഇടമാണ്” എന്ന തെറ്റായ ധാരണ ചിലരിലെങ്കിലും വളരാൻ സാധ്യതയുണ്ട്.യാഥാർഥ്യത്തിൽ, തടവുകാർക്ക് മതിയായ ഭക്ഷണവും ചികിത്സയും അടിസ്ഥാന മനുഷ്യാവകാശങ്ങളുടെ ഭാഗമായാണ് നൽകുന്നത്. അത് ഒരു ആനുകൂല്യമല്ല, നിയമപരമായ ബാധ്യതയാണ്. എന്നാൽ പൊതുസമൂഹത്തിലേക്ക് എത്തുന്ന സന്ദേശം, പ്രത്യേകിച്ച് ഗുരുതര കുറ്റകൃത്യങ്ങളിൽ ശിക്ഷിക്കപ്പെട്ടവർ സുഖസൗകര്യങ്ങളോടെയാണ് ശിക്ഷ അനുഭവിക്കുന്നതെന്ന പ്രതീതി സൃഷ്ടിക്കുന്ന തരത്തിലാണെങ്കിൽ, അത് സമൂഹത്തിന്റെ നീതിബോധത്തെ ദുർബലപ്പെടുത്തുകയും കുറ്റകൃത്യങ്ങളുടെ ഗൗരവത്തെ നിസ്സാരവൽക്കരിക്കുകയും ചെയ്യാം.
അതിനാൽ, ജയിലുകളിലെ പുനരധിവാസവും മനുഷ്യാവകാശ സംരക്ഷണവും ഉറപ്പാക്കുന്നതിനൊപ്പം, ശിക്ഷയുടെ ലക്ഷ്യവും അതിന്റെ സാമൂഹിക സന്ദേശവും പൊതുജനങ്ങൾക്ക് വ്യക്തമായി മനസ്സിലാകുന്ന തരത്തിലുള്ള നയങ്ങളും ആശയവിനിമയവും അനിവാര്യമാണ്.
